Stefan Korboński 1901–1989 - Bibliografia - Wybory 1947

Wybory 1947

Bibliografia

Aktualnie znajdujesz się na: /

Stefan Korboński 1901–1989

Stefan Korboński 1901–1989, pod redakcją Małgorzaty Ptasińskiej-Wójcik, Warszawa 2009, 320 s.

Stefan Korboński, adwokat, działacz państwowy, jeden z przywódców Polskiego Państwa Podziemnego lat 1939–1945 i Polskiego Stronnictwa Ludowego lat 1945–1947, autor niezwykle poczytnych książek o polskiej konspiracji i okresie powojennym, był ważną postacią życia politycznego i państwowego Polski do 1947 roku ważnym uczestnikiem życia politycznego na emigracyjnym wygnaniu, wreszcie ważną postacią symboliczną dla środowisk konspiracji „solidarnościowej” lat 80. Dlatego też przypomnienie jego dokonań i sylwetki – żołnierza, adwokata, polityka, pisarza i publicysty – po raz pierwszy w tak obszernym monograficznym ujęciu, jest szczególnie pożądane w 70. rocznicę wybuchu II wojny światowej i 20. rocznicę politycznego upadku systemu komunistycznego w Polsce i Europie Środkowej.

Stefan Korboński reprezentował pokolenie, któremu przyszło walczyć o niepodległą i demokratyczną Polskę przez całe życie, i które za tę walkę zapłaciło cenę niezwykle wysoką. Urodzony na początku ubiegłego wieku w niewielkiej Praszce, przeszedłszy piekło pierwszej wojny światowej z nadzieją patrzył na odradzające się państwo polskie, któremu zaprzysiągł służbę już jako młodzieniec. Walczył w obronie Lwowa i brał udział w trzecim powstaniu śląskim. Po ukończeniu studiów prawniczych rozpoczął błyskotliwą karierę adwokacką w Warszawie i działalność polityczną w PSL-Wyzwolenie, a później w Stronnictwie Ludowym. Ruchowi ludowemu pozostał lojalny do końca.

W okresie okupacji niemieckiej lat 1939–1944/45 był wybitnym działaczem Polskiego Państwa Podziemnego. Szefował Kierownictwu Walki Cywilnej, zorganizował i uchronił przed wsypami odrębną sieć łączności radiowej z Londynem, informując świat o zbrodniach hitlerowskich na Żydach i walce Armii Krajowej. Po upadku Powstania Warszawskiego aktywnie uczestniczył w odbudowie struktur Polskiego Państwa Podziemnego, także już pod nową okupacją – sowiecką. Po aresztowaniu przez NKWD Jana Stanisława Jankowskiego, przejął jego obowiązki Delegata Rządu RP na Kraj. Za swoją postawę, odwagę i determinację został odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari V klasy i Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami. W lipcu 1945 roku, już wcześniej osaczony przez NKWD, po złożeniu urzędu Delegata, włączył się aktywnie w walkę zalegalizowanego Polskiego Stronnictwa Ludowego o demokrację w komunizowanej pod dyktando Sowietów Polsce. Podobnie jak inni przywódcy ludowców zagrożony aresztowaniem w okresie ostatecznej rozprawy bezpieki z PSL, zdołał przedostać się za granicę w 1947 roku. Już w Stanach Zjednoczonych rozpoczął kolejny rozdział w swoim życiu podporządkowany dalszej walce o niepodległą Polskę – zwłaszcza jako rzecznik sojuszu narodów podporządkowanych przez ZSRR i wieloletni prezes Zgromadzenia Europejskich Narodów Ujarzmionych. Władze komunistyczne przez wiele lat inwigilowały jego rodzinę, przyjaciół i współpracowników, usiłowały także dotrzeć do samego Korbońskiego na emigracji. Po porażce tych działań, bezpieka wpisała Korbońskiego na indeks osób niepożądanych w PRL. Równocześnie Korboński walczył piórem, jako pisarz i publicysta. Jego książki m.in. W imieniu Rzeczpospolitej, W imieniu Kremla, W imieniu Polski walczącej czy Polskie Państwo Podziemne stały się bestsellerami i odegrały wielką rolę społeczną po ich publikacji w „drugim obiegu” w Polsce w latach 80. W tych wszystkich walkach zawsze towarzyszyła mu żona Zofia, miłość jego życia.

Z Przedsłowia Janusza Kurtyki